Brasov Weather Forecast, Romania

Kenia update

woensdag, 06 februari 2008 11:40

Beste Hammenaren,

Allereest wil ik van de gelegenheid gebruik maken om jullie de hartelijke groeten en de beste wensen over te brengen van de kennissen in Kenia. Ook persoonlijk wil ik jullie groeten en bedanken voor het meeleven en de belangstelling voor de situatie in Kenia tijdens het verblijf.

Het is wel erg goed om te merken dat zowel de jongerengroepen als de mensen in Kenia / Kaptagat in korte tijd veel en blijvend indruk op elkaar hebben gemaakt. Van de kant van de mensen in Kenia overheerst de dankbaarheid en de trots op de gezamenlijke prestatie. Vanuit de jongeren in Nederland ervaar ik ongeloof en verbijstering over de situatie in Kenia, maar ook medeleven en belangstelling voor de ontwikkeling op de school en de persoonlijke situatie van de mensen uit de gemeenschap. Laat ik beginnen met het goede nieuws uit Kenia.

Koibakurio

Op 24 december 2007 heb ik een lunch uitnodiging gekregen voor een bezoek aan de school in Koibakurio. Door de kerstvakantie waren er niet veel kinderen en leraren aanwezig.

Ik heb gesproken met wat ouders, de nieuwe hoofdmeester, enkele kinderen en uiteraard met Joël Kimeto, nog steeds het boegbeeld van de school. Over het algemeen gaat het goed met de school. Het aantal leerlingen was iets terug gelopen doordat scholen in de buurt ook aan de weg aan het timmeren zijn. Op zich is dat alleen maar goed denk ik.

De nieuwe lokalen worden in ieder geval intensief gebruikt. De mensen zijn er nog steeds heel dankbaar voor en zijn ook heel tevreden over de kwaliteit en de functionaliteit. Verder was het goed zichtbaar dat een deel van de aangeplante bomen een flink stuk zijn gegroeid. Vruchtbare grond daar in Koibakurio!

Voor de bomen is het erg goed geweest dat er erg veel regen is gevallen het afgelopen jaar. De aangebrachte dakgoot en regenopvang waren gelukkig ook nog steeds in orde. De watertank zat nog half vol/leeg en dat is best uitzonderlijk voor december.

Helaas is de markante “Blue Gum” eukaliptusboom die op de kruising stond vlakbij de school gekapt…..her en der lagen nog wat brokstukken die aan deze grote kolos herinnerden. Goed dus dat er nieuwe aanplant is.

Het afgetrapte gras en de slijtplekken op het speelterrein lieten zien dat de voetbalgoaltjes nog steeds erg populair zijn bij de jongens. Ook de bank met alle namen staat nog steeds met zijn pootjes in de rode Keniaanse aarde. Het vormt een mooie herinnering.

Eerder gaf ik al aan dat ik een uitnodiging had voor de lunch, dus het ontbrak niet aan eten. Daar kan ik verder kort over zijn ……het menu van de luch is nog steeds hetzelfde zonder enige variatie kreeg ik weer “gewoon” een bordje met rijst wat stukjes chapattie, witte kool en wat waterige jus. …..Jullie kennen het vast nog wel.

De twee houten lokalen die in het weekend als kerk dienst deden zijn gesloopt. Vervolgens is de vloer wat verbeterd en opgehoogd en is het gebouw tot ongeveer een meter boven het maaiveld uit bakstenen opgetrokken. Vervolgens hebben ze de planken van het houten gebouw weer verwerkt. Het ziet er best wel weer goed uit.

Ook goed nieuws is dat er vorderingen zijn gemaakt om een aansluiting te krijgen op de elektriciteit. Dat is voor een school toch wel erg handig. Waarschijnlijk komt er in de loop van het jaar een aansluiting. Nu is plannen niet de sterkste kant van onze Afrikaanse vrienden maar al zou het 2009 of 2010 worden, het komt er aan.

Iets waar meer schot in zit is een gemeenschapsproject voor de aanleg van waterleiding.
Dat is wel een mooi project. Twee kilometer van de school is een dam / stuw gemaakt in een riviertje. Beneden aan de stuw is een eenvoudige pomp (hydropomp) geplaatst die werkt op de waterdruk van het stuwmeer dat is ontstaan.
De pomp perst het water naar een hoogte van ongeveer 25 meter waar het wordt opgevangen in een watertank (soort van watertoren). Vervolgens stroom het water onder vrij verval weer naar o.a. de school door een waterleiding van ongeveer 1,5 Kilometer. Echt een leuk project! Ook de gedachte achter dit project, dat iedereen er aan meebetaald en voor het onderhoud maandelijks een (kleine) bijdrage levert is echt iets nieuws voor de kenianen. Goeie ontwikkeling.

Politiek in Kenia

Gelukkig heb ik zowel de campagne, de verkiezingen als alles wat er zich daarna afspeelde in Kenia van dichtbij en met belangstelling kunnen meemaken. Hierdoor ken ik de achtergronden, de aanleiding en de onvrede die er leeft onder een deel van de bevolking.
Dat maakt het voor mij makkelijker te begrijpen, al blijven er ook bij mij genoeg vragen over.
In grote lijnen zal ik de situatie proberen te schetsen voor de mensen die daarvoor belangstelling hebben.

De politiek leeft in Kenia op een manier die wij hier niet kennen. Zeker in de campagnetijd overheerst de politiek het dagelijks leven en wordt er over niets anders gesproken dan de verkiezingen. De media stonden er bol van en ook het straatbeeld was omgetoverd met posters, affiches en billboards. Er was tijdens de campagne op een gezonde manier rivaliteit tussen de verschillende partijen. Vaak zelfs met humor en uiteraard veel discussie. Er waren duidelijk tegenstellingen en “partijvorming” maar eigenlijk liepen die dwars door de diverse stammen en de maatschappij heen. De mensen geloofden in de democratie, er was vertrouwen.
De algemene indruk op straat en in de media was dat Kenia een nieuwe president zou krijgen. Peilingen en berichten in de media gaven daartoe ook aanleiding. De verschillen waren weliswaar niet groot, maar wel duidelijk. Het grootste deel van de bevolking was overtuigd dat Rayla Odinga de man was die verandering zou brengen en waar veel mensen hun vertrouwen in hadden.

De verkiezingen zelf zijn rustig en ordelijk verlopen, de opkomst was groot. Eigenlijk zijn de problemen ontstaan bij het tellen van de stemmen en het naar buiten brengen van de uitslag. Het tellen is volgens internationale waarnemers niet transparant en ordelijk verlopen, daarbij is er gerommeld met aantallen. Dat er fraude is gepleegd is eigenlijk voor iedereen heel duidelijk. Het duurde een paar dagen voordat de uitslag bekend werd gemaakt.

In de dagen tussen de verkiezingen en het bekendmaken van de uitslag was het al merkbaar dat de spanning tussen de partijen toe nam en het vertrouwen in een rechtvaardige uitslag onder druk kwam te staan. De manier waarop alles bekend werd gemaakt en het feit dat niet Rayla Odinga, maar opnieuw zittend president Kibaki was uitgeroepen en beëdigd als president was voor de hele Keniaanse bevolking een ongeloofwaardige vertoning.
De teleurstelling in de democratie was heel groot. In plaats van een democratisch verkozen president leefde er onder de bevolking onvrede om het feit dat ze werden geregeerd door een dictator. Ik moet zeggen dat dit gevoel van ongeloof en onrecht bij mij persoonlijk ook erg leefde. Ook politie en leger wisten korte tijd niet wat ze hier van moesten denken. Professioneel gezien moesten ze voor rust zorgen en de orde handhaven, maar als mens was er veel begrip voor de uitingen van onvrede bij de bevolking.
Wat begon met verhitte discussies en samenscholing, ging verder met het opwerpen van roadbloks. Bij een kleine groep (met name bij de jeugd en de wat jongere mannen) werd de Politieke onvrede misbruikt om ook gelijk de maatschappelijke spanningen aan te pakken.
Hoewel het slechts een klein deel van de bevolking betreft dat hieraan deelneemt zijn dit de gevallen die het wereldnieuws halen. Deze kleine groep is mede door terughoudend politie-optreden in staat geweest om in een korte periode heel veel onrust te stichten. De voorbeelden hiervan zijn bij iedereen bekend. En deze actie vroeg ook weer om een reactie…en zo is het van kwaad tot erger gegaan. Zelf zijn we uit voorzorg en op advies van de ambassade vertrokken naar Nairobi. De woede en onrust heeft zich niet gekeerd tegen buitenlanders maar was puur een Keniaans probleem. Zonder een politieke doorbraak zal de onrust blijven voortduren en de tegenstelling tussen bepaalde stammen groter worden.

In mijn ogen zal met internationale druk en met sancties de premier Kibaki gedwongen moeten worden om een stap terug te doen, maar zijn ego is groot. Daarbij heeft hij als president de macht en middelen tot zijn beschikking om zijn positie te verdedigen.
Instemmen met een herverkiezing zal Kibaki ook niet doen want hij kent de uitslag… Internationale bemiddelaars staan voor een bijna onmogelijke taak door de grote tegenstellingen en de voorwaarden die de beide partijen stellen bij de onderhandelingen.
Gelukkig blijft tot nu toe het leger een eenheid, maar de vraag is hoe lang dat zo blijft.
Menselijk gezien is het een gecompliceerd en een moeilijk verhaal waarvoor veel gebeden wordt. Kerkleiders denken ook mee in het zoeken naar doorbraken en oplossingen.
Hun oproepen voor gebed om vrede, verzoening en gerechtigheid geldt zeker ook voor ons.
Het is mooi om te zien dat velen hun vertrouwen in God niet verliezen, terwijl het vertrouwen in hun politieke leiders juist zo afneemt.

Het was heel bitter om het verdriet, de gebrokenheid en de onrust mee te maken. Maar het was wel de realiteit die nog steeds voortduurt. Gelukkig kiest het overgrote deel van de bevolking voor een vreedzame oplossing.

Hartelijke groeten ook namens de mensen in Kenia
Jaco en Arianne Weststrate